دنیای کوچک یک چلچله

وبلاگ من امروز چهارساله شد.امروز رفتم و یه سری به چهار سال گذشته زدم.افسوس که هرسال دریغ از پارسال.نمیدونم سال بعدی وجودداره یا من هستم یانه.ولی امیدوارم سال بعد اگه بودم و اومدم نوشته ام پر از صلح باشه.بوی تغییر بده.تو دلش خنده باشه.به هر صورت انسان به امید زنده است.
پ ن:یه سرودی بود میگفت: «بگذرد این روزگار تلخ تر از زهر باردگر روزگار چون شکر آید»خداجون ما هنوز منتظریم.حالا شکری هم نبود عیب نداره.تو تلخی زهرمارشو بگیر ما روی سرمون میگذاریمش